[ سوره الزمر ‹ 39 › : آيات 36 تا 37 ] أَ لَيْسَ اللَّه بِكافٍ عَبْدَه وَيُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِنْ دُونِه وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّه فَما لَه مِنْ هادٍ ‹ 36 › وَمَنْ يَهْدِ اللَّه فَما لَه مِنْ مُضِلٍّ أَ لَيْسَ اللَّه بِعَزِيزٍ ذِي انْتِقامٍ ‹ 37 › ترجمه : 36 - آيا خداوند براى ( نجات و حفظ ) بنده اش كافى نيست ؟ اما آنها تو را از غير او مىترسانند ، و هر كس را خداوند گمراه كند هيچ هدايت كننده اى ندارد . 37 - و هر كس را خدا هدايت كند هيچ گمراه كننده اى نخواهد داشت ، آيا خداوند قادر و صاحب انتقام نيست ؟ ! شان نزول : بسيارى از مفسران نقل كرده‌اند كه بتپرستان مكه پيامبر ص را از خشم و غضب بتها بر حذر مىداشتند ، و مىگفتند : از آنها بدگويى مكن ، و بر خلاف آنها اقدام منما كه تو را ديوانه مىكنند و آزار مىرسانند ! ( آيه فوق نازل شد و به آنها پاسخ گفت ) ( 1 ) . بعضى نيز نقل كرده‌اند هنگامى كه « خالد » به فرمان پيامبر ص مامور شكستن بت معروف « عزى » شد ، مشركان گفتند : اى خالد ! بترس كه خشم اين بت شديد است ! ( و تو را بيچاره مىكند ) خالد با تبرى كه در دست داشت محكم بر بينى آن بت كوبيد و آن را در هم شكست و گفت : كفرا لك يا عزى ،

--> ( 1 ) تفسير « كشاف » و « مجمع البيان » و « ابو الفتوح رازى » و « فى ظلال » ( با تفاوتهايى در تعبير ) .